Katedra Zdrowia Publicznego, Epidemiologii i Mikrobiologii - main photo

Katedra Zdrowia Publicznego, Higieny i Epidemiologii została powołana 26 czerwca 2009 roku na Wydziale Nauk Medycznych Uniwersytetu Warmińsko – Mazurskiego zarządzeniem Rektora UWM na podstawie Uchwały Senatu UWM nr 223 z dnia 26.06.2009 r.

Zmiana nazwy została uchwalona 1 października 2013 roku zarządzeniem Rektora UWM na podstawie Uchwały Senatu UWM nr 285 z dnia 24.09.2013 roku na Katedrę Zdrowia Publicznego, Epidemiologii i Mikrobiologii, natomiast z zarządzeniem nr 24/2018 z dnia 26.03.2018 r. zmienia się nazwa na Katedrę Zdrowia Publicznego. Kierownikiem Katedry jest dr n. med. Jaonna Białkowska.

W skład zespołu pracowników wchodzą specjaliści praktycy z różnych dziedzin medycznych. Ogólna tematyka działalności naukowej Katedry Zdrowia Publicznego koncentrują się wokół zagadnień monitorowania stanu zdrowia populacji, promocji, profilaktyki, ekonomiki w ochronie zdrowia, systemów organizacyjnych ochrony zdrowia, epidemiologii chorób zakaźnych i niezakaźnych, krwiodawstwa oraz propagowaniu zdrowego stylu życia wśród mieszkańców Warmii i Mazur.

Badania naukowe realizowane w Katedrze Zdrowia Publicznego:

- Problemy zagadnień wewnątrzszpitalnych, metody zarządzania placówkami opieki zdrowotnej oraz determinantami poczucia bezpieczeństwa zdrowotnego.

- Zagadnienia ginekologii onkologicznej, ginekologii endokrynologicznej oraz zdrowia publicznego.

- Badania wpływu lipopolisacharydu (LPS) pałeczek Salmonella na wybrane substancje biologicznie czynne związane z występowaniem chorób przewlekłych i neurodegeneracyjnych w wybranych modelach doświadczalnych.

- Salmonella spp. problemem zdrowia publicznego - analiza porównawcza z wykorzystaniem spektrometrii mas struktury lipopolisacharydów (LPS) pałeczek Salmonella   pozyskanych od chorych i nosicieli z województwa warmińsko-mazurskiego w latach 2014 - 2017

-  Niedobory witamin K2 i D3 w populacji osób w wieku 20-25 lat na terenie Warmii i Mazur.

- Ocena efektów kompleksowej rehabilitacji (ze szczególnym uwzględnieniem terapii zajęciowej) pacjentów z deficytami ruchowymi w kończynie górnej.